Na de zeeklas ontving ik een brief van Klasse. Ik was genomineerd voor de leerkracht van het jaar. Wie, wat, waar, was nog onduidelijk. Maar ik werd deze middag verwacht in Brussel.
Met een klein hartje vertrok ik. Al het werk voor 10 jaar De Loods bleef liggen, want zo iets kan ik toch niet missen.
Tijdens de show overliepen ze heel veel brieven en reacties. En plots ...
Een tekening van een juffrouw. De vraag werd gesteld: "Wie herkent zich?" Ik keek eens, maar ik had helemaal niets door. Mijn buurman zei toen: " Maar dat ben jij toch." Nee, ik was nog steeds overtuigd dat ik dit niet was. Maar plots toonde men een foto en herkende ik Tamira haar handschrift. De presentator las heel veel lovende kenmerken voor en toonde ook een spandoek.
Na de uitslag van de wedstrijd werden we getrakteerd op een hapje en een drankje. Heerlijk. Toen ik het boek en het spandoek kreeg, ontstond een grote krop in mijn keel.
Ik heb een heel spannende middag beleefd en bedankt voor al de steun. Het doet echt deugd!


